Het lijkt alweer een eeuwigheid geleden dat de presidentskandidaten elkaar in Mississippi troffen voor hun eerste debat. Toch is het nuttig om terug te keren naar afgelopen vrijdag, want wat de heren niet zeiden was interessanter dan wat ze wel bespraken.
Het onderwerp van het presidentiële debat zou buitenlandse politiek zijn; gezien de financiële ontwikkelingen van de dagen voorafgaand aan de ontmoeting werd op de valreep besloten ook geruime tijd over de economie te praten. Hoewel dit bij uitstek de gelegenheid was het kruispunt van beide zaken te bespreken – Amerika's energiebeleid – bleef het onderwerp zo goed als onaangeroerd.
Om te begrijpen waarom meer aandact op zijn plaats zou zijn geweest, moeten we nog verder terug in de geschiedenis, naar de goede oude tijd dat Amerika slechts met een energiecrisis te kampen had. Aangevuurd door hoge olieprijzen, noemden de kandidaten regelmatig “energy independence” als de oplossing voor al Amerika`s problemen.
Niet langer zou het land miljarden uitgeven aan landen en regimes “that don't like us very much,” aldus John McCain. Investeren in de ontwikkeling van schone brandstof “would create millions of jobs,” was Barack Obama's mening. Een heldere energie-strategie zou de economie en Amerika's nationale veiligheid garanderen, brandstofprijzen doen dalen; en omdat het allemaal ook nog eens goed was voor het milieu, zou het land op meer sympathie van de rest van de wereld kunnen rekenen. De kandidaten leken het zowaar eens te zijn.
In het debat was van die eensgezindheid echter weinig terug te zien. Volgens een overzicht van de Washington Post, dat per vraag het woord vermeldt dat de kandidaat tijdens zijn reactie het meest gebruikt, was “energy” slechts één keer Obama's topwoord. In de lijst van McCain's acht antwoorden, aangevoerd door “spending” en “strategy,” kwam de term niet één keer voor.
En de keren dat men het woord in de mond nam werd het voornamelijk ingezet om de ander te bekritiseren. Zo werd er gebekvecht over wie de meeste belastingvoordelen aan oliemaatschappijen beloofd had, wie zich meer had ingezet voor de veilige opslag van kernafval en wie het beste inzicht had in het conflict tussen Rusland en Georgië.
Als ze al de energie-link tussen buitenlandbeleid en economie trokken, werd die zo vertroebeld dat het publiek niet in de gaten kreeg dat de kandidaten het over de Moeder van Alle Oplossingen hadden. Zo verpakte McCain zijn plan voor 45 nieuwe kernreactoren, goed voor 700.000 extra banen, in een opmerking over hoe trots hij was dat hij dat plan samen met Hillary Clinton op poten had gezet; Obama lanceerde zijn plan het verouderde Amerikaans electriciteitsnetwerk te verbeteren – een proces dat veel werk zal opleveren en om aandacht schreeuwt – aan het einde van een betoog over belastingdruk.
De meest verhitte discussie van de avond ontstond weliswaar toen de heren elkaar enkele malen in de rede vielen over wie de grootste voorvechter is van alternatieve energie, maar in een debat dat niet op gang leek te komen betekent dat helaas weinig.
Kortom, een gemiste kans. Niet alleen omdat de kandidaten de kijkers niet overtuigden van hun gelijk dat een goed energie-beleid aan de wieg staat van alle oplossingen, maar vooral omdat de plannen van Obama en McCain zo uiteenlopen dat er ook daadwerkelijk iets te kiezen is. Gelukkig liggen er nog drie debatten in het verschiet.
Tuesday, 30 September 2008
McCain's Dominoramp
Het ging zo lekker met de besprekingen over het $700 miljard kostende reddingsplan. Democraten en Republikeinen werkten - met het water tot ver boven de lippen – ongekend lekker samen; na een paar dagen overleg was er zelfs al een plan waar iedereen zich in leek te kunnen vinden.
Fast forward naar gister; het plan afgeschoten, een record-duikeling van de Dow Jones en wereldwijde paniek. Wat ging er mis? Eén simpele reden, John McCain. En om dat te begrijpen moeten alle steentjes van deze Dominoramp één voor één worden rechtgezet, te beginnen met de laatste.
Maandagmiddag stemden 133 Republikeinen in het Huis van Afgevaardigden tegen het wetsvoorstel. Niet omdat ze de ernst van de situatie niet inzagen, of omdat ze het reddingsplan afkeurden, aldus de Republikeinse Nummer Drie congresman Adam Putnam, maar vanwege een toespraak van de Democratische Spreker Nancy Pelosi. Volgens de GOP's Nummer Eén John Boehner had Pelosi's “partisan tone” zijn achterban zelfs “vergiftigd.”
Eerder op de dag - toen alles nog koek en ei leek – had Pelosi gezegd dat President Bush's “reckless economic policies, “fiscal irresponsibility” en “anything goes economic policy” tot de crisis geleid hadden. Gelukkig, zei ze, was er licht aan het einde van de tunnel. “In the new year, with a new Congress and a new president, we will break free with a failed past and take America in a new direction to a better future.”
Of Pelosi`s speech te ver ging is een kwestie van smaak; onbetwistbaar is de reden dat zij voor deze woorden koos. Zij schoot haar presidentskandidaat te hulp, die gedurende het weekend voortdurend door McCain bekritiseerd was. Barack Obama had er voor gekozen ver van Washington, D.C te blijven. Hij wilde een politieke show voorkomen omdat dat de besprekingen zou verstoren. “If they need me, I`ll be there.”
Ondertussen claimde McCain vanaf Capitol Hill “true leadership” door zijn campagne op te schorten; en terwijl hij met zijn voeten in de klei aan het vechten was voor “the American people on Main Street,” handelde zijn “naive opponent” de crisis per telefoon af. “The partisan tone” was gezet.
Maar McCain's keuze de onderhandelingen deze politieke injectie te geven was echter niet bedoeld om de Amerikaanse economie te redden, maar draaide om zijn eigen campagne. Polls vorige week woensdag - de dag van zijn drama queen besluit – wezen, dankzij de financiele crisis, op een significant gat tussen beide kandidaten. Buitenlandse politiek expert McCain moest iets drastisch doen om de spotlights van economie deskundige Obama af te pakken.
Hij zal het omduwen van dat eerste dominosteentje gaan betreuren. Zijn voorbeeld – eigen campagne voor algemeen belang - is gister gevolgd door zijn partijgenoten in het Huis, die op 4 november ook graag herkozen worden. Door tegen het wetsvoorstel te stemmen komen zij hun achterban, waarvan twee-derde tegen het plan is, tegemoet. “Als hij het kan, waarom wij niet ook?”
De economie blijft zo de komende dagen alle voorpagina's beheersen, waardoor de ster van Obama verder zal stijgen. Way to go, John.
Fast forward naar gister; het plan afgeschoten, een record-duikeling van de Dow Jones en wereldwijde paniek. Wat ging er mis? Eén simpele reden, John McCain. En om dat te begrijpen moeten alle steentjes van deze Dominoramp één voor één worden rechtgezet, te beginnen met de laatste.
Maandagmiddag stemden 133 Republikeinen in het Huis van Afgevaardigden tegen het wetsvoorstel. Niet omdat ze de ernst van de situatie niet inzagen, of omdat ze het reddingsplan afkeurden, aldus de Republikeinse Nummer Drie congresman Adam Putnam, maar vanwege een toespraak van de Democratische Spreker Nancy Pelosi. Volgens de GOP's Nummer Eén John Boehner had Pelosi's “partisan tone” zijn achterban zelfs “vergiftigd.”
Eerder op de dag - toen alles nog koek en ei leek – had Pelosi gezegd dat President Bush's “reckless economic policies, “fiscal irresponsibility” en “anything goes economic policy” tot de crisis geleid hadden. Gelukkig, zei ze, was er licht aan het einde van de tunnel. “In the new year, with a new Congress and a new president, we will break free with a failed past and take America in a new direction to a better future.”
Of Pelosi`s speech te ver ging is een kwestie van smaak; onbetwistbaar is de reden dat zij voor deze woorden koos. Zij schoot haar presidentskandidaat te hulp, die gedurende het weekend voortdurend door McCain bekritiseerd was. Barack Obama had er voor gekozen ver van Washington, D.C te blijven. Hij wilde een politieke show voorkomen omdat dat de besprekingen zou verstoren. “If they need me, I`ll be there.”
Ondertussen claimde McCain vanaf Capitol Hill “true leadership” door zijn campagne op te schorten; en terwijl hij met zijn voeten in de klei aan het vechten was voor “the American people on Main Street,” handelde zijn “naive opponent” de crisis per telefoon af. “The partisan tone” was gezet.
Maar McCain's keuze de onderhandelingen deze politieke injectie te geven was echter niet bedoeld om de Amerikaanse economie te redden, maar draaide om zijn eigen campagne. Polls vorige week woensdag - de dag van zijn drama queen besluit – wezen, dankzij de financiele crisis, op een significant gat tussen beide kandidaten. Buitenlandse politiek expert McCain moest iets drastisch doen om de spotlights van economie deskundige Obama af te pakken.
Hij zal het omduwen van dat eerste dominosteentje gaan betreuren. Zijn voorbeeld – eigen campagne voor algemeen belang - is gister gevolgd door zijn partijgenoten in het Huis, die op 4 november ook graag herkozen worden. Door tegen het wetsvoorstel te stemmen komen zij hun achterban, waarvan twee-derde tegen het plan is, tegemoet. “Als hij het kan, waarom wij niet ook?”
De economie blijft zo de komende dagen alle voorpagina's beheersen, waardoor de ster van Obama verder zal stijgen. Way to go, John.
Monday, 29 September 2008
Tina Fey to the Rescue
"Sarah Palin" maakte dit weekend weer haar opwachting in het comedy programma Saturday Night Live. Het interview - klik op de foto - met "Katie Couric" is briljant.
Het enige verontrustende aan de sketch is dat niet alles wat Tina Fey's Palin zegt uit de SNL schrijverskoker komt. Als de echte Palin het debat komende donderdag net zo slecht doet als de drie interviews die ze tot nu gegeven heeft, doet McCain er verstandig aan haar in te ruilen voor Tina Fey. Dan weten tenminste zeker dat haar kandidatuur een grap is.
Het enige verontrustende aan de sketch is dat niet alles wat Tina Fey's Palin zegt uit de SNL schrijverskoker komt. Als de echte Palin het debat komende donderdag net zo slecht doet als de drie interviews die ze tot nu gegeven heeft, doet McCain er verstandig aan haar in te ruilen voor Tina Fey. Dan weten tenminste zeker dat haar kandidatuur een grap is.
Subscribe to:
Posts (Atom)
Posts
